ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းသြားတက္မဲ့ သမီးကို အေမက ပုလဲတစ္လံုး လက္ေဆာင္ေပးျပီး ဆံုးမစကား ေျပာပါတယ္။
“ေမေမတို႔ ေမြးထားတဲ့ ကမာေကာင္ရဲ႔ ကိုယ္ထဲကို အလုပ္သမားေတြက သဲေတြထည့္ေပး လိုက္ခ်ိန္မွာ ကမာေတြ အရမ္းအေနရ ခက္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သဲေတြကို ေထြးထုတ္ဖို႔လဲ သူတို႔မွာ အင္အားမရွိၾကဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကမာေတြက လူေတြကို အျပစ္ဆို ညည္းညဴျပီး ကိုယ့္ေန႔ရက္ကို စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းမလား..? ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီသဲကို ကိုယ္နဲ႔အတူ ေပါင္းစပ္ျပီး အေသြးတူ၊ အရည္တူျဖစ္ေအာင္လုပ္မလား...? ဆိုတဲ့ လမ္းႏွစ္ခုကို ေရြးၾကရတယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ ကမာေတြက ကိုယ့္အတြက္ ခြန္အားျဖစ္ေစတဲ့ အာဟာရတစ္ခ်ဳိ႔နဲ႔ သဲကိုထုပ္လိုက္တယ္။ အထုပ္ခံရတဲ့ သဲကို ကိုယ့္အေသြး၊ ကိုယ့္အရည္ တစ္ပိုင္းတစ္စလို႔ သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ သဲကိုထုပ္တဲ့ ကုိယ့္ရဲ႔ အစိတ္အပိုင္းမ်ားေလ သဲကို ကိုယ့္အေသြး၊ အသား တစ္ပိုင္းတစ္စလို႔ သတ္မွတ္ေလျဖစ္ျပီး ကမာေတြက သဲနဲ႔အတူ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနၾကေတာ့တယ္”
ကမာေကာင္ဆိုတာ ဦးေႏွာက္မရွိတဲ့ ေက်ာရိုးမဲ့ သတၱ၀ါျဖစ္ျပီး ေျပာင္းလဲႏႈန္းဟာလဲ ေႏွးေကြးၾကတယ္။ ဦးေႏွာက္မရွိတဲ့ ဒီလိုသတၱ၀ါကေတာင္ ကိုယ္ေျပာင္းလဲလို႔ မရႏိုင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ေနထိုင္တတ္တယ္။ ကိုယ့္ကို စိတ္ညစ္၊ စိတ္ဒုကၡေပးတဲ့ အရာကို လက္ခံႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႔ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ လူေတြက ကမာေကာင္ေလာက္ေတာင္ အသိဥာဏ္ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးလား? ပုလဲျဖစ္စဥ္ေတြကို ၾကားဖူးနား၀ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကမာဖက္ကေန တစ္ခါမွ မခံစားခဲ့မိဘူး။
“Karl Paul Reinhold Niebuhr” ရဲ႔ ဆုေတာင္းက်မ္းစာထဲက စာသားတစ္ခုက “ဘုရားသခင္.. တည္္ျငိမ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ မရႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႔တဲ့ စိတ္သေဘာထားနဲ႔ ရက္ေရာမႈကိုေပးပါ။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ ရႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို ေျပာင္းလဲခြင့္ရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို သတိၱေတြေပးပါ။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ ရႏိုင္တာနဲ႔ မရႏိုင္တာကို ခဲြျခားသိျမင္တတ္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အသိဥာဏ္ေတြ ေပးသနားလွည့္ပါ” လို႔ ဆိုပါတယ္။ လူ႔ဘ၀မွာ အျမဲတမ္း စိတ္တိုင္းမက်တာေတြ၊ စိတ္ညစ္ စိတ္ပ်က္စရာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတတ္တယ္။ အဲဒီအရာေတြကို ကမာေကာင္လို ကိုယ္နဲ႔အတူေပါင္းစပ္ျပီး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။
Original from: http://www.youthwant.com.tw
အေပၚကစာေတြနဲ႔ ဆိုင္လား မဆိုင္လားေတာ့ မသိဘူး။ ကြ်န္မအျဖစ္ေလး ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။ စေနသမီး စိတ္မာတယ္၊ ေဒါသၾကီးတယ္၊ ေရတက္၊ ေနတက္မွာေမြးရင္ ပိုဆိုးတယ္ဆိုတဲ့ အယူက မနက္ ၆ နာရီေက်ာ္မွာ ေမြးတဲ့ စေနသမီး ကြ်န္မအတြက္ လံုးလံုးမဆိုင္သလိုပဲ။ စိတ္ျမန္လက္ျမန္ ရွိတာကလဲြရင္ ကြ်န္မက သံေယာဇဥ္ၾကီးတာပါ။ အရင္တုန္းက မိသားစုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းၾကားမွာ အေနာက္အေျပာင္သန္ျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ႔ စိတ္က ၁၉၉၉ခုႏွစ္ ေမလကေန စက္တင္ဘာလ ၆လအတြင္း (အဘြား၊ အဘိုးနဲ႔ အေမ) သံုးဦး ဆက္တိုက္ဆံုးျပီးေနာက္ လံုး၀ၾကီး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရတယ္။ ကိုယ္တိုင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ မၾကံဳ၊ မျမင္ခဲ့ရတဲ့ ကိစၥေတြမို႔ အေမဆံုးျပီဆိုတဲ့ စကားကို ကြ်န္မလံုးလံုး လက္မခံႏိုင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
အဲဒီေနာက္ စိတ္ဓာတ္ေတြက်က်ျပီး လူပါ ပိန္ခ်ဳံးသြားေတာ့တယ္။ အရာရာကို မယံုၾကည္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဆိုးဆံုးက ဘာမ်ားထပ္ျဖစ္မလဲဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ အိမ္က ဖုန္းလာမွာ၊ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ရမွာ အရမ္းေၾကာက္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာျပည္က ထြက္မလာခင္ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ ရန္ကုန္အထိ လိုက္ပို႔ခဲ့တဲ့ အဘြားနဲ႔အေမတို႔က ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာကို လက္မခံရဲေအာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေဆးပညာအရဆို စိတ္က်ေရာဂါလို႔ ေျပာရမလား မသိဘူး... အဲဒီႏွစ္ ဒုတိယႏွစ္ ပထမႏွစ္၀က္မွာ ကြ်န္မ စာေမးပဲြ (၄)ဘာသာ က်ခဲ့တယ္။ အားငယ္စိတ္ေတြ အျမဲ၀င္ျပီး ဘယ္အရာကိုမဆို အေကာင္းမျမင္၊ မေတြးေတာ့ဘူး။ ညည ေစာင္ေခါင္းျမီးျခံဳျပီး ခိုးငိုဖို႔ပဲသိခဲ့တယ္။ ဒါကို ကုတင္ခ်င္းကပ္ရက္ “အိအိ”က သိေတာ့ အျဖစ္မွန္ကို ရင္ဆိုင္ပါ။ လက္ခံပါ။ ေရွာင္ပုန္းမေနပါနဲ႔။ ျဖစ္လာသမွ် အေကာင္းခ်ည္းပဲမွတ္ဖို႔ နားခ်ပါတယ္။ တရားနဲ႔ေျဖဖို႔အတြက္လည္း ကြ်န္မ ဘုရားစာေတြ မရပါဘူး း(
အဲလိုနဲ႔ တတိယႏွစ္ ႏွစ္အဆံုးမွာ ကြ်န္မနဲ႔ေက်ာင္းတူတဲ့ လား႐ႈိးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ခင္ခဲ့တယ္။ သူက ကြ်န္မထက္ အသက္ငယ္တယ္ဆိုေပမဲ့ အရာအရာတိုင္းကို အေကာင္းျမင္တတ္တယ္။ ျဖစ္ခဲ့တာကို သူ မေတြးဘူး။ ျဖစ္လာမွာကို သူမစဥ္းစားဘူး။ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာမွာပဲ သူေပ်ာ္ေအာင္ေနတယ္။ အရာရာကို ေပါ့ေပါ့ေတြးတယ္၊ ေပါ့ေပါ့ၾကည့္တယ္။ သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္တုိင္း အျမဲတမ္း ေပါ့ပါးရႊင္လန္းေနတယ္။ သူ႔ကို ရည္မွန္းခ်က္မရွိသူ၊ ပန္းတိုင္မရွိသူလို႔ ကြ်န္မ မၾကာခဏေျပာဖူးတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူ႔လိုေနတတ္ဖို႔က အင္မတန္ခက္ခဲပါတယ္။ သူ႔ေၾကာင့္ ကြ်န္မရဲ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အျမင္ေတြ တေျဖးေျဖး ျမႇင့္တင္ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ ထိုင္၀မ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ကြ်န္မကို http://www.youthwant.com.tw ဒီဆိုက္ေလး ညႊန္းလိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့။ ပံုေတြ၊ စာေတြ အမ်ဳိးစံုတင္ထားတဲ့ ဒီဆိုက္က စာတစ္ခ်ဳိ႔ဟာ က်ေနတဲ့ ကြ်န္မစိတ္ဓာတ္ေတြ ျမႇင့္ေပးဖို႔ အေထာက္အကူျပဳခဲ့တယ္။ အရင္တုန္းက သတင္းစာနဲ႔ ေက်ာင္းစာကလဲြရင္ တရုတ္စာကို သိပ္မဖတ္တ့ဲကြ်န္မက အားတိုင္း ဒီဆိုက္ကစာေတြကို သြားသြားဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စိတ္ကို ေျဖးေျဖးခ်င္းေျဖတယ္။ ဆံုးတဲ့လူက ဆံုးျပီဆိုတာကို လက္ခံလာေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ သစ္ပင္၊ ပန္းပင္ေတြကမွ ေျမၾသဇာလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘ၀တစ္ခု ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ စိတ္ဓာတ္ေျမၾသဇာကလည္း လိုပါေသးတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ရွင္သန္မလား..? ၀မ္းနည္း ပူေဆြးျခင္း ေလာင္ရိပ္ေအာက္မွာ ရွင္သန္မလား? ဒါက ကိုယ္ပိုင္ေရြးခ်ယ္မႈေတြပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီဆိုက္ထဲက http://www.youthwant.com.tw စာေတြသြားသြားဖတ္တာ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ကံၾကမၼာဆိုးေတြက ကိုယ္မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အခ်ိန္၊ ကိုယ္မထင္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မဖိတ္မေခၚဘဲ ေရာက္ေရာက္လာတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႔ ၾကံဳဖူး၊ ဆံုဖူးသူေတြ ပိုခံစားနားလည္တတ္ၾကမွာပါ။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြကို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လူတိုင္းလဲ ၾကံဳၾကရမွာ ဧကန္မလဲြပါဘူး။ အခ်ိန္ေစာတာနဲ႔ ေနာက္က်တာပဲ ကြာသြားတာပါ။
တမင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မေတာ္တဆပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံၾကမၼာရဲ႔ အထိုးကို ခံရလိုက္၊ လဲက်သြားလိုက္၊ ျပန္ထလိုက္နဲ႔ http://www.youthwant.com.tw ဒီဆိုက္က စာေတြ သြားသြားဖတ္ျပီး အေကာင္းအဆိုးကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ကြ်န္မၾကိဳးစားေနပါတယ္။ အမွားပါရင္ ခြင့္လြတ္ေပးပါ။
Read More...
Collapse...
